Тивомер в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению тивомера в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка тивомера, взаимодействие с другими лекарствами, применение тивомера (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Тивомер
Международное название: Меропенем
Лекарственная форма:
Порошок для приготовления раствора для внутривенного введения 500 мг и 1000 мг.
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D H Карбапенемы
Фарм. группа:
Прочие Бета-лактамные антибактериальные препараты. Карбапенемы. Код АТС J01DH02
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25°C в защищенном от света месте. Для ВНУТРИВЕННЫХ инъекций и инфузий рекомендуется использовать свежеприготовленный раствор тивомера. Не замораживать. При приготовлении раствора необходимо соблюдать стандартные антисептические условия. Перед применением готовый раствор необходимо встряхнуть. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Кристаллический порошок от белого до светло-желтого цвета.

Состав тивомера в порошке

Активное вещество тивомера

Тивомер 500 мг: меропенем тригидрат – 570 мг, что эквивалентно 500 мг меропенема.

Тивомер 1000 мг: меропенем тригидрат – 1140 мг, что эквивалентно 1 г меропенема.
Тивомер 500 мг: меропенем тригидраты – 570 мг, ол 500 мг меропенемге барабар.

Тивомер 1000 мг: меропенем тригидраты – 1140 мг, ол 1 г меропенемге барабар.

Вспомогательные вещества в тивомере

Тивомер 500 мг: натрий карбонат безводный 104 мг (в качестве буфера).

Тивомер 1000 мг: натрий карбонат безводный 208 мг (в качестве буфера).
Тивомер 500 мг: сусыз натрий карбонаты 104 мг (буфер ретінде).

Тивомер 1000 мг: сусыз натрий карбонаты 208 мг (буфер ретінде).

Показания к применению порошка тивомера

Тивомер для внутривенного ведения применяется для лечения у взрослых и детей следующих инфекционных заболеваний, вызванных одним или несколькими чувствительными к тивомеру микроорганизмами:
  • пневмония или внутрибольничная пневмония
  • инфекции мочеполовой системы
  • инфекции брюшной полости
  • гинекологические инфекции (эндометрит и тазовые воспалительные заболевания)
  • кожные инфекции
  • бактериальный менингит
  • бактериальная септицемия
  • эмпирическое лечение в виде монотерапии или комбинации с антивирусными или противогрибковыми средствами при подозрении у взрослых пациентов на инфекцию с симптомами фебрильной нейтропении.
Опыта применения препарата в педиатрической практике у пациентов с нейтропенией или с первичным или со вторичным иммунодефицитом нет.
Көктамыр ішіне енгізуге арналған Тимовер балалар және ересектердегі тивомерге сезімтал бір немесе бірнеше микрооргнизмдер туғызған мынадай жұқпаларды емдеуге арналған:
  • пневмонияда, оның ішінде ауруханаішілікте
  • несеп шығару жүйесінің жұқпасында
  • құрсақ қуысының жұқпасында
  • гинекологиялық жұқпаларда (эндометрит және кіші жамбас мүшесінің қабыну аурулары)
  • тері және жұмсақ тіндердің жұқпаларында
  • бактериялық менингитте
  • бактериялық септицемияда
  • ересек емделушілерде фебрильді нейтропения белгісі бар жұқпаға күдіктенген кезде жеке ем немесе вирустарға қарсы немесе зеңге қарсы дәрілермен біріктіру түрінде эмпириялық емдеуде.
Препаратты нейтропениясы немесе салдарлы иммунитет тапшылығы бар емделушілерге педиатриялық практикада қолданудың тәжірибесі жоқ.

Противопоказания тивомера в порошке

  • гиперчувствительность к меропенему, другим карбапенемам, пенициллинам или другим β-лактамным антибиотикам
  • детский возраст до 3 месяцев, детей с нарушениями функции печени и почек
С осторожностью
  • одновременное назначение с потенциально нефротоксичными препаратами
  • желудочно-кишечные заболевания, особенно страдающим колитами
  • меропенемге, басқа карбапенемдерге, пенициллиндерге немесе басқа бета-лактамды антибиотикам асқын сезімталдықта
  • 3 айға дейінгі нәрестелерге, бауыр және бүйрек қызметінің бұзылуы бар балаларға
Сақтықпен
  • нефроуытты препаратармен бір мезгілде тағайындағанда
  • асқазан-ішек ауруларында, әсіресе колитпен зардап шегетіндерге

Побочные действия порошка тивомера

Серьезные побочные реакции встречаются редко. В ходе проведения клинических исследований сообщалось о появлении следующих нежелательных явлений:
  • местные реакции: воспаления, тромбофлебит, боль, отек в месте инъекции
  • cистемные аллергические реакции: редко могут наблюдаться системные аллергические реакции (сверхчувствительности) после применения тивомера (ангионевротический отёк и анафилаксия)
  • кожные реакции: сыпь, зуд, крапивница, редко наблюдались выраженные кожные реакции такие, как множественная эритема, синдром Стивенса- Джонсона, а также токсический эпидермальный некролиз
  • боли в брюшной полости, тошнота, рвота, понос, холестатический гепатит
  • обратимые тромбоцитемия, эозинофилия, тромбоцитопения, лейкопения и нейтропения (в т.ч. очень редкие случаи агранулоцитоза); иногда может развиваться положительный прямой или косвенный тест Кумбса; сообщалось об уменьшении времени частичной тромбокиназы
  • сообщалось о повышении концентрации в сыворотке билирубина, трансаминазы, щелочной фосфатазы и молочной дегидрогеназы по отдельности или в комбинациях
  • головные боли, бессонница, повышенная возбудимость; редко сообщалось о конвульсиях, однако, связь с применением тивомера не была установлена
  • оральный и вагинальный кандидамикоз
  • сообщалось о появлении псевдомембранозного колита
Күрделі жағымсыз реакциялар сирек кездеседі. Клиникалық зерттеулер жүргізгенде мынадай жағымсыз әсерлер пайда болғандығы жайлы хабарланған:
  • жергілікті реакциялар: - қабыну, флебит, тромбофлебит, инъекция жасаған орынның ауыруы
  • жүйелі аллергиялық реакциялар: тивомерді қабылдағаннан кейін (жоғары сезімталдық) сирек жүйелі аллергиялық реакциялар (ангионевротикалық ісіну және анафилаксия) пайда болуы мүмкін
  • тері реакциялары: бөртпе, қышыма, есекжем түрінде (асқын сеізмталдық), көп түрдегі эритема, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальді некролиз сияқты елеулі тері реакциялары
  • іштің ауыруы, жүрек айнуы, құсу, іш өтуі, холестатикалық гепатит
  • қайтымды тромбоцитемия, эозинофилия, тромбоцитопения, лейкопения және нейтропения (оның ішінде агранулоцитоздың өте сирек жағдайын қоса), Кумбс сынамасының тікелей немесе тікелей емес реакциясы оң болуы мүмкін, тромбопластин уақыты ішінара төмендеуі мүмкін
  • қансарысуында билирубин, трансаминаза, сілтілік фосфатаза және сүт дегидрогеназа концентрациясының жоғарылауы жайлы хабарланған
  • бас ауыруы, бас айналуы, жоғары қозғыштық; сирек конвульсиялар жайлы хабарланған, алайда оның тивомерді қабылдаумен байланысы анықталмаған.
  • қынаптық кандидоз және ауыз қуысы шырышты қабығының кандидозы
  • жалған жарғақшалы колит пайда болуы жайлы хабарланған

Особые указания к применению

Имеются данные некоторых клинических и лабораторных исследований, свидетельствующие о наличии частичных перекрестных аллергических реакций между другими карбапенемами и бета-лактамными антибиотиками пенициллинами и цефалоспоринами. Сообщалось о появлении реакций гиперчувствительности, свойственных для всех бета-лактамных антибиотиков. Перед началом терапии тивомером необходимо тщательно опросить пациента, обратив особое внимание на реакции гиперчувствительности к бета-лактамным антибиотикам в анамнезе. Для таких пациентов тивомер необходимо применять с осторожностью.

При возникновении аллергической реакции на тивомер необходимо отменить препарат и оказать первую медицинскую помощь. При заболеваниях печени необходимо проводить тщательный мониторинг показателей трансаминазы и билирубина. Может наблюдаться сопутствующий применению других антибиотиков чрезмерный рост нечувствительных организмов. Поэтому необходимо проводить длительный мониторинг каждого пациента. Не рекомендуется применять для лечения инфекций, вызванных метициллинустойчивыми стафилококками. Как и практически для всех антибиотиков изредка сообщалось о появлении псевдомембранозного колита, который мог проявляться как в легкой, так и жизнеугрожающей форме. Поэтому с осторожностью необходимо назначать этот препарат при наличии в анамнезе жалоб на недомогания со стороны желудочно-кишечного тракта, особенно колит.

Важно учитывать диагноз псевдомембранозного колита в случае развития диареи, ассоциированной с применением тивомера. Несмотря на то, что в качестве основной причины появления связанного с применением антибиотиков колита в исследованиях указывают на токсин, продуцируемый Clostridium difficile, необходимо учитывать возможность наличия других причин заболевания.Необходимо с осторожностью назначать сопутствующее применение других препаратов, обладающих потенциальной почечной токсичностью.

Применение в педиатрической практике
Эффективность и переносимость препарата, применяемого для детей младше 3 месяцев, не установлена, поэтому не рекомендуется применять тивомер для детей этого возраста. Опыт применения тивомера при изменении функций печени и почек у детей отсутствует. Нет адекватных данных подтверждающих применение у детей при назокомиальной пневмонии, септицемии и инфекциях кожи.

Беременность и лактация
Тивомер не должен применяться во время беременности, за исключением случаев, когда потенциальное преимущество от его применения оправдывает возможный риск для плода. В каждом случае препарат должен применяться под прямым наблюдением врача. Меропенем определяется в грудном молоке животных в очень низких концентрациях. При необходимости применения препарата в период лактации следует рассмотреть вопрос о прекращении грудного вскармливания.

Влияние на способность управлять транспортом и сложной техникой
Учитывая побочные действия со стороны центральной нервной системы, следует соблюдать осторожность.
Басқа карбапенемдер және бета-лактамды антибиотиктер пенициллиндер және цефалоспориндер арасындағы ішінара қарама-қарсы аллергиялық реакциялардың кездесетіндігін растайтын кейбір клиникалық және зертханалық мәліметтер бар. Барлық бета-лактамды антибиотиктер үшін тән асқын сезімталдық реакциялар пайда болғандығы жайлы хабарланған. Тивомермен емдердің алдында сыртартқысында бета-лактамды антибиотиктерге асқын сеізмталдық реакциясына аса назар аудару аудара отырып емделушіні мұқият сұрастыру керек. Мұндай емделушілер үшін тивомерді сақтықпен қолдану керек.

Тивомерге аллергиялық реакциялар пайда болған жағдайда препаратты қабылдауды тоқтатып, алғашқы медициналық көмек көрсету керек. Бауыр ауруларында трансаминаза және билирубиннің көрсеткіштеріне мұқият мониторинг жүргізу керек. Басқа антибиотиктерді қолдануға қатар жүретін сезімтал емес организмдердің шамадан тыс өсуі байқалуы мүмкін. Сондықтан әр емделушіге ұзақ мониторинг жүргізіп отыру керек. Метициллинге төзімді стафилококктар туғызған жұқпаларды емдеу үшін қолданбаған жөн. Барлық дерлік антибиотиктер сияқты жеңіл сондай ақ өмірге қауіп төндіретін жалған жарғақшалы колит пайда болғандығы жайлы хабарланған.

Сондықтан сыртартқысында асқазан-ішек жолдары тарапынан болған шағымдарға, әсіресе колитте осы препаратты сақтықпен тағайындау керек. Тивомермен астасқан диарея дамыған жағдайда жалған жарғақшалы колит диагнозын ескерген жөн. Зерттеулерде антибиотиктерді қолданумен байланысты колиттің пайда болу себебін Clostridium difficile өндіретін уыт деп таныса да, аурудың басқа да себептері болуы мүмкін екендігін ескеру керек. Бүйрекке қауіпті уыттылық берітін беретін басқа препараттарды сақтықпен тағайындау керек.

Педиатриялық практикада қолданылуы
3 айдан кіші балаларға қолданылатын препараттың тиімділігі мен жағымдылығы анықталмаған, сондықтан осы жастағы балаларға тивомерді қолданбаған жөн. Балаларда бауыр және бүйрек қызметі бұзылғанда тивомерді қолдану тәжірибесі жоқ. Назокомиальді пневмонияда, септицемияда және тері жұқпаларында балаларға қолдануды растайтын барабар деректер жоқ.

Жүктілік және лактация
Тивомер жүктілік кезінде, егер оны қолданудан қауіпті деп саналатын артықшылық ұрық үшін болуы мүмкін қауіптен жоғары болған жағдайдан басқа жағдайда олданылмауы керек. Әрбір жағдайда препарат тікелей дәрігердің бақылауымен қолданылуы керек. Меропенем жануарлардың сүтінде өте төмен концентрацияларда анықталады. Лактация кезеңінде препаратты қолдану қажет кезінде баланы емізу-емізбеу туралы мәселені шешу керек.

Көлік құралдарын және күрделі техниканы басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Орталық жүйке жүйесі тарапынан кездесетін жағымсыз әсерлерді ескере отырып, сақтық таныту қажет.

Дозировка и способ применения

Взрослые
Дозировка и длительность лечения устанавливается в зависимости от типа и сложности инфекции, а также состояния больного. Рекомендуется следующая доза: 500 мг внутривенно каждые 8 часов для лечения пневмонии, инфекций мочевых путей, гинекологических инфекций, таких как, эндометрит, кожные инфекции. 1 г внутривенно каждые 8 часов для лечения внутрибольничной пневмонии, перитонита, при подозрении инфицирования при нейтропении и септицемии. При менингите назначают 2 г препарата каждые 8 часов. Как и для других антибиотиков рекомендуется соблюдать особые меры предосторожности при применении тивомера в виде монотерапии для пациентов, находящихся в критическом состоянии, при подтверждении или подозрении на инфекции нижних дыхательных путей. Рекомендуется с регулярными интервалами проводить анализ чувствительности при лечении инфекции, вызванной Pseudomonas aeruginosa.

Схема дозировки для взрослых с нарушениями функций почек

Дозу необходимо уменьшать, если клиренс креатинина ниже 51 мл/мин (см. ниже).

Действующее вещество тивомера выводится с помощью гемодиализа. В случае, если необходимо продлить лечение, то препарат вводят (в зависимости от типа и сложности инфекции) по завершении процедуры гемодиализа, что позволит сохранить терапевтически эффективную концентрацию в плазме. Опыт применения тивомера при перитониальном диализе отсутствует.

Дозировка для взрослых с нарушениями функций печени
При нарушении функций печени нет необходимости корректировать дозу.

Пожилые
Для пожилых при нормальных функциях печени или клиренсе креатинина выше 50 мл/мин нет необходимости корректировать дозу.

Дети
Для детей старше 3 месяцев и младше 12 лет рекомендуется применять дозу 10-20 мг/кг каждые 8 часов в зависимости от типа и сложности инфекции, чувствительности патогенных организмов и состояния больного. Для детей, у которых вес тела, превышает 50 кг, применяется взрослая доза. При менингите назначают дозу 40 мг/кг каждые 8 часов. Опыт применения тивомера у детей с почечной недостаточности отсутствует.

Способ применения и дозы

Тивомер должен вводиться в виде внутривенной болюсной инъекции в течение не менее 5 минут, либо в виде внутривенной инфузии в течение 15– 30 минут.

Для внутривенных болюсных инъекций Тивомер должен разводиться стерильной водой для инъекций (5 мл на 250 мг тивомера). Это обеспечивает концентрацию раствора 50 мг/мл. Полученный раствор представляет собой прозрачную бесцветную или светло-желтую жидкость.

Для в/в инфузий Тивомер следует разводить стерильной водой для инъекций или совместимой инфузионной жидкостью и затем еще разводить (до 50-200 мл) совместимой инфузионной жидкостью.

Дозировка и продолжительность терапии должны устанавливаться в зависимости от типа, тяжести инфекции и состояния пациента.

Тивомер совместим со следующими жидкостями для инфузии:
  • 0,9% раствор натрия хлорида
  • 5% или 10% раствор глюкозы
  • 5% раствор глюкозы с 0,02% раствором натрия бикарбоната
  • 0,9% раствор натрия хлорида и 5% раствор глюкозы
  • 5% раствор глюкозы с 0,225% раствором натрия хлорида
  • 5% раствор глюкозы с 0,15% раствором калия хлорида
  • 2,5% или 10% раствор маннитола
Тивомер не должен смешиваться или добавляться к другим препаратам.

При разведении Тивомера следует соблюдать стандартный режим антисептики. Встряхивайте разведенный раствор перед употреблением. Все флаконы предназначены только для однократного применения.
Ересектер
Емдеу дозасы және ұзақтығы жұқпаның түріне және ауыртпалығына, емделушінің жай-күйіне байланысты анықталуы керек. Мынадай тәуліктік доза ұсынылады: Пневмонияны, несеп шығару жолдарының жұқпаларын, эндометрит сияқты гинекологиялық жұқпаларды, тері жұқпаларын және тері құрылымын емдеу кезінде әр 8 сағат сайын көктамыр ішіне 500 мг. Госпитальді пневмонияны, перитонитті, нейтропения, сондай-ақ септицемия белгілері бар науқастарда бактериялық жұқпаларға күдікті емдеу кезінде әр 8 сағат сайын көктамыр ішіне 1 г. Менингитті емдеу кезінде әр 8 сағат сайын ұсынылатын доза 2 г құрайды. Басқа антибиотиктер үшін сияқты төменгі тыныс алу жолдарының жұқпалары расталғанда немесе оған күмәнді болғанда ауыр жағдайдағы емделушілерге айрықша сақтық шараларын сақтау керек. Pseudomonas aeruginosa туғызған жұқпаны емдегенде сезімталдық тексерісін тұрақты аралықтармен жүргізіп отыру керек.

Бүйрек қызметі бұзылған кезде ересек емделушілерге дозалау
Креатинин клиренсі 51 мл/мин аз емделушілерге доза мынадай тәсілмен азайтылуы керек. Тивомердің әсер ететін заты гемодиализ арқылы шығарылады. Емдеуді жалғастыру қажет болса, онда препаратты гемодиализ емшарасы аяқталғаннан кейін (жұқпаның түріне және ауырлығына қарай) енгізеді, ол плазмадағы емдік тиімді концентрациясын сақтауға мүмкіндік береді. Перитонеальді диализде тимоверді қолдану жөнінде тәжірибе жүргізілген жоқ.

Бауыр қызметінің бұзылулары бар ересектерге арналған дозалануы
Бауыр қызметі бұзылғанда дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Егде жастағыларға
Бүйрек қызметі қалыпты немесе креатинин клиренсі 50 мл/мин артық егде науқастарға дозаны түзетудің қажеті жоқ.

Балаларға

Жасы 3 айға 12 жасқа дейінгі балалар үшін көктамыр ішіне енгізуге арналған доза жұқпаның түріне патогенді микроорганизмдер сезімталдығына және емделушінің жағдайына байланысты әр 8 сағат сайын дене салмағының әр келісіне шаққанда 10 – 20 мг құрайды.

Салмағы 50 кг артық балаларға ересектерге арналған дозаны пайдалану керек. Менингит кезінде ұсынылатын доза әр 8 сағат сайын дене салмағының әр келісіне 40 мг құрайды. Бүйрек жеткіліксіздігі бар балаларға тивомерді қолдану тәжірибесі жоқ.

Көктамыр ішіне қолдануға арналған Меропенемді сұйылту үшін тиісті инфузиялық сұйықтықты пайдалана отырып 5 минуттан кем етпестен көктамыр ішіне болюстық инъекция түрінде, 15-30 минут бойы көктамыр ішіне инфузия түрінде енгізулі мүмкін.

Көктамыр ішіне болюстық инъекцияға арналған Меропенемді инъекцияға арналған стерильді суға (5 мл-ді меропенемнің 250 мг-не) сұйылту керек, осылайша ерітіндінің қанығу деңгейі шамамен 50 мг/мл құрайды, алынған ерітінді мөлдір түссіз немесе ашық-сарғыш сұйықтық болып табылады.

К/і инфузия үшін Тивомерді инъекцияға арналған стерильді сумен немесе біріктірілетін инфузиялық сұйықтықпен сұйылту керек, содан соң инфузиялық сұйықтықпен сұйылту керек (50-200 мл-ге дейін).

Емнің дозасы және ұзақтығы жұқпаның түріне, ауырлығына және емделушінің жағдайына қарай анықталуы керек.

Тивомерді инфузияға арналған мынадай сұйықтықтармен үйлесімді
  • натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісі
  • глюкозаның 5% немесе 10% ерітіндісі
  • натрий бикарбонатының 0,02% ерітіндісі бар глюкозаның 5% ерітіндісі
  • натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісі және глюкозаның 5% ерітіндісі
  • натрий хлоридінің 0,225% ерітіндісі глюкозаның 5% ерітіндісі
  • калий хлоридінің 0,15% ерітіндісі глюкозаның 5% ерітіндісі
  • маннитолдың 2,5% немесе 10% ерітіндісі.
Тивомер басқа препараттармен бірге араластыруға немесе қосылмауға тиіс. Тивомерді сұйылтқанда антисептиканың стандартты режімін сақтау керек. Пайдаланар алдында сұйылтылған ерітіндіні сілкіңіз. Барлық құтылар бір рет қолдануға арналған.

Взаимодействие с лекарствами

Пробенецид выступает антагонистом в отношении тивомера в активной канальцевой секреции, оказывая ингибирующее действие на почечное выведение, что способствует увеличению периода полувыведения и концентрации тивомера в плазме. Вследствие достаточной активности и длительности действия тивомера, применяемого в монотерапии, сопутствующее применение пробенецида не рекомендуется. Степень возможного действия тивомера на связывание с белками или метаболизм других лекарств не изучалась. Тивомер слабо связывается с белками (приблизительно 2%), поэтому его взаимодействие с другими веществами, связанное с вытеснением из белков плазмы не предполагается. Тивомер может быть причиной снижения уровня вальпроиновой кислоты сыворотке крови. У некоторых пациентов может быть достигнут уровень ниже терапевтического. В некоторых случаях ее содержание может достичь субтерапевтического уровня. Однако, специфических данных о возможных лекарственных взаимодействиях нет.

Сочетанный прием Тивомера с потенциально нефротоксичными препаратами следует назначать с осторожностью.

Тивомер нельзя смешивать или применять в комбинации с другими лекарственными препаратами. Ганцикловир повышает риск развития генерализованных судорог. Лекарственные средства, блокирующие канальцевую секрецию, замедляют выведение и увеличивают концентрацию тивомера в плазме. Не совместим с гепарином.
Пробенецид, бүйрек бөлінісін бөгей және жартылай шығарылу кезеңінің артуын және плазмада тивомердің қанығу деңгейін туғыза отырып өзекшелік сөлініс белсенділігінің арқасында тивомердің антагонисі болып табылады. Монотерпияда қолданылатын Тивомердің белсенділігі жеткілікті және әсерінің ұзақтығы салдарынан пробенецидті біріктіре қолдануға болмайды.

Тивомердің ақуыздармен байланысуға болуы мүмкін әсерінің дәрежесі немесе басқа дәрілердің метаболизмі зерттелмеген. Тивомердің ақуыздармен байланысуы төмен (шамамен 2%), басқадай препараттармен өзара байланысуы плазма ақуыздарынан ығыстырылуы орын алады деп сануға болмайды. Тивомер қансарысуындағы вальпрой қышқылының деңгейін азайтуы мүмкін. Кейбір емделушілерде деңгейі емдіктен төмен болуы мүмкін. Кейбір жағдайларда оның құрамы субтерапиялық деңгейге жетуі мүмкін. Алайда, дәрілермен өзара байланысуы жөнінде арнайы деректер жоқ.

Тивомерді қауіпті нефроуытты препарттармен бірге қабылдағанда сақтық танытқан жөн.

Тивомерді басқа дәрілік препараттрмен араластыруға немесе біріктіре қабылдауға болмайды. Ганцикловир жайылған құрысулар даму қаупін жоғарлатады.

Өзекшелік сөліністі бөгейтін дәрілік зат көктамыр ішіне енгізуді баяулатады және плазмадағы тивомердің қанығу деңгейін жоғарылатады. Гепаринмен үйлеспейді.

Передозировка тивомером в порошке

Во время прохождения курса лечения может произойти случайная передозировка, особенно при почечной недостаточности. Симптомы: головокружения, головные боли, парестезии. Лечение передозировки симптоматическое. Мерепонем и его метаболиты выводятся с помощью гемодиализа.
Емдеу курсы кезінде әсіресе бүйрек жеткіліксіздігінде кездейсоқ артық дозалануы орын алуы мүмкін.
Белгілері: бас айналуы, бас ауыруы, парестезиялар. Артық дозалануды емдеу аурудың белгілеріне қарай. Мерепонем және метаболиттері гемодиализ арқылы шығарылады.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

При внутривенной инфузии разовой дозы меропенема в течение 30 минут максимальной концентрации в плазме крови приблизительно составляют 11 мг/мл для дозы 250 мг, 23 мг/мл для дозы 500мг и 49 мг/мл для дозы 1г. Абсолютная пропорциональность фармакокинетики в отношении таких показателей, как CMаx И AUC, отсутствует. Наблюдается снижение клиренса плазмы с 287 до 205 мл/мин при дозе от 250 мг до 2г.

При внутривенном болюсном введении меропенема в течение 5 минут максимальная концентрации в плазме составляет приблизительно 52 мг/мл для дозы 500 мг, 112 мг/мл для дозы 1г. Через 6 часов после внутривенного введения дозы 500 мг уровень меропенема в плазме снижается до значения 1мг/мл или ниже. При применении повторных доз с интервалами 8 часов при нормальных функциях почек аккумуляция меропенема не наблюдается. При нормальных функциях почек период полувыведения меропенема составляет приблизительно 1 час. Связывание меропенема с белками плазмы приблизительно 2%. Около 70% внутривенной дозы меропенема выводится с мочой в неизмененном виде в течение 12 часов, после чего определяется незначительная экскреция с мочой.

Концентрации меропенема в моче, превышающие 10 мкг/мл, поддерживаются в течение 5 часов после введения дозы 500 мг. Аккумуляция меропенема в плазме или моче не наблюдается при режиме дозирования 500 мг каждые 8 часов или 1 г каждые 6 часов при нормальных функциях почек. Единственный метаболит меропенема не обладает микробиологической активностью. Меропенем хорошо проникает в большинство жидкостей и тканей организма, включая спинномозговую жидкость больных менингитом, достигая концентраций, превышающих необходимых для ингибирования большинства бактерий.

Почечная недостаточность
Исследования фармакокинетики у пациентов с почечной недостаточностью показали, что клиренс меропенема коррелирует с клиренсом креатинина. У таких больных необходима корректировка дозы. Изучение фармакокинетики у пожилых лиц выявило снижение клиренса меропенема, которое коррелировало с возрастным снижением клиренса креатинина.

Печеночная недостаточность
Исследования фармакокинетики у пациентов с заболеваниями печени показали, что данные патологические изменения не оказывают влияния на фармакокинетику меропенема.

Исследования детей показали, что фармакокинетика меропенема неотличается от таковой у взрослых. У детей возрастом до 2 лет период полувыведения меропенема составил приблизительно от 1,5 до 2, 3 часов, а показатели фармакокинетики линейны при введении от 10 до 40 мг/кг.
Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 30 минут ішінде Меропенемнің қан плазмасындағы препараттың ең жоғарғы қанығу деңгейі шамамен 250 мг дозасы үшін 11 мкг/мл, 500 мг дозасы үшін 23 мкг/мл және 1 г дозасы үшін 49 мкг/мл тең. Сmax және AUС сияқты көрсеткіштерге абсолютті фармакокинетикалық пропорциональді тәуелділік жоқ. 250 мг-ден 2 г-ға дейінгі доза үшін 287-ден 205 мл/мин-ге дейін плазмалық клиренстің азайғаны байқалды.

Меропенемді көктамыр ішіне болюсті енгізу кезіне плазмада препараттың ең жоғарғы қанығу деңгейі 5 минут ішінде 500 мг доза үшін 52 мкг/мл және 1 г доза үшін 112 мкг/мл тең. Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 6 сағаттан соң қан плазмасында меропенемнің 500 мг деңгейі 1 мкг/мл мәніне дейін және одан да төменге азаяды. Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерге 8 сағаттық үзіліспен меропенемді көп рет енгізген кезде препараттың жинақталғаны байқалмаған.

Плазма ақуыздарымен байланысуы шамамен 2%. Меропенемнің көктамыр ішіне енгізілген дозаның 70% жуығы 12 сағат ішінде өзгермеген түрде несеппен шығады, одан кейін несеппен шығуының аздаған мөлшері анықталады. 10 мкг/мл асатын несепте меропенемнің қанығу деңгейі 500 мг дозаны енгізгеннен кейін 5 сағат бойы ұстанылып тұрады. Әр 8 сағат сайын 500 мг немесе әр 6 сағат сайын 1 г режимді енгізген кезде қан плазмасында меропенемнің жинақталуы және бауыр қызметі қалыпты еріктілерде байқалмаған.

Меропенемнің жалғыз метаболиті микробиологиялық тұрғыдан белсенді емес. Меропенем бактериялардың көбісінің өсуін басу үшін талап етілетін қанығу деңгейіне жете отырып организмнің көптеген тіндеріне және сұйықтығына, емшек сүтіне, бактериялық менингитпен ауыратын науқастардың ми-жұлын сұйығына жақсы енеді.

Бүйрек жеткіліксіздігі
Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерге фармакокинетикалық зерттеулер жүргізген кезде меропенемнің клиренсі креатинин клиренсімен өзара байланысады. Мұндай науқастарға дозаны түзету керек. Егде адамдардағы фармакокинетиканы зерттегенде меропенем клиренсінің төмендегені айқындалды, ол креатинин клиренсінің төмендеуінің артуымен байланысты.

Бауыр жеткілксіздігі
Бауыр ауруы бар емделушілерге жүргізілген фармакокинетикалық зерттеулерде патологиялық өзгерістер меропенемнің фармакокинетикасына әсер етпейді.

Балаларға жүргізілген зерттеулерде меропенемнің фармакокинетикасы балаларда және ересектерде ұқсас екенін көрсетті. 2 жасқа дейінгі балаларда меропенемнің жартылай шығарылу кезеңі шамамен 1,5-2,3 сағат, дене салмағының әр келісіне шаққанда 10-40 мг доза диапазонында фармакокинетикалық параметрлердің дозаға тәуелділік байқалды.

Фармакодинамика

Тивомер – антибиотик из группы карбапенемов для парентерального применения, который является относительно устойчивым к дегидропептидазе-1 (DHP-1) человека, поэтому дополнительное применение ингибиторов DHP-1 не требуется. Взаимодействует с рецепторами - специфическими пенициллинсвязывающими белками на поверхности цитоплазматической мембраны, подавляет транспептидазу, тормозит синтез пептидогликанов клеточной стенки (вследствие структурного сходства), что в итоге вызывает ее повреждение и гибель бактерий. Бактерицидное действие тивомера объясняется его способностью препятствовать синтезу клеточной стенки бактерии.

Проникает через клеточную стенку бактерий, высоко устойчив ко всем серин-бета-лактамазам, высокой аффинитет к пенициллин, связывающим белкам (PBP) анаэробных и аэробных бактерий. Минимальная бактерицидная концентрация (MBC) обычно равна минимальной концентрации ингибирования (МІС). Среди известных бета-лактамных антибиотиков обладает наиболее высокой активностью в отношении большинства аэробных и анаэробных грамположительных и грамотрицательных микроорганизмов. Спектр противомикробной активности тивомера in vitro включает большинство штаммов клинически значимых грам-положительных и грам-отрицательных, аэробных и анаэробных бактерий, перечисленных ниже:

Грам-положительные аэробы:
Bacillus spp., Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Norcardia asteroides, Staphylococcus aureus (пенициллиназ отрицательные и положительные), Staphylococci-коагулаз-отрицательные, включая Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus xylosus, Staphylococcus warneri, Staphylococcus hominis, Staphylococcus simulans, Staphylococcus intermedius, Staphylococcus sciuri, Staphylococcus lugdunensis, Streptococcus pneumoniae (чувствительные и устойчивые к пенициллину), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus mitior, Streptococcus milleri, Streptococcus sanguis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, Streptococcus группы G, Streptococcus группы F, Rhodococcus equi.

Грам-отрицательные аэробы:
Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucells melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter koseri, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter (Pantoea) agglomerans, Enterobacter cloacae, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Escherichia hermannii, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (включая β-лактамаз положительные и устойчивые к ампициллину штаммы), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (включая β-лактамаз положительные, устойчивые к пенициллину и спектиномицину штаммы) Hafnia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Morganella morganii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Proteus penneri, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Burkholderia (Pseudomonas) cepacia, Pseudomonas flourescens, Pseudomonas stutzeri, Pseudomonas Pseudomallei, Pseudomonas acidovorans, Salmonella spp., включая Salmonella enteritidis/typhi Serratia marcescens, Serratia liquefaciens, Serratia rubidaea, Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica.

Анаэробные бактерии:
Actinomyces odontolyticus, Actinomyces meyeri, Bacteroides-Prevotella-Porphyromonas spp., Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides eggerthii, Bacteroides capsillosis, Prevotella buccalis, Prevotella corporis, Bacteroides gracilis, Prevotella melaninogenica, Prevotella intermedia, Prevotella bivia, Prevotella splanchnicus, Prevotella oralis, Prevotella disiens, Prevotella rumenicola, Bacteroides ureolyticus, Prevotella oris, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Bacteroides levii, Porphyromonas asaccharolytica, Bifidobacterium spp., Bilophila wadsworthia, Clostridium perfringens, Clostridium bifermentans, Clostridium ramosum, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium innocuum, Clostridium subterminale, Clostridium tertium, Eubacterium lentum, Eubacterium aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium varium, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus saccharolyticus, Peptostreptococcus asaccharolyticus, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus prevotii, Propionibacterium acnes, Propionibacterium avidum, Propionibacterium granulosum.

К препарату устойчивы Stenotrophomonas maltophilia, Enterococcus faecium и метициллин-резистентные стафилококки.
Меропенем –парентеральды енгізуге арналған карбапенемдер сыныбындағы антибиотигі, адамның дегидропептидазе-1 (ДГП-1) салыстырмалы түрде төзімді, ДГП-1 тежегішін қосымша енгізуді талап етпейді. Спецификалық пенициллин байланыстыратын ақуыздар – рецепторлармен цитоплазмалық мембрана бетінде өзара әрекеттеседі, транспептидазаны бәсеңдетеді, жасушалық қабырғалардың пептидогликандар синтезін тежейді (құрылымды ұқсастықтардың салдарынан), ол нәтижесінде бактериялардың зақымдануы және өлуін туғызады. Тивомердің бактерицидті әсері бактериялардың жасушалық қабырғасының синтезіне кедергі ету қабілетімен түсіндіріледі.

Бактериялардың жасушалар қабырғасынан өте алады әрі барлық серин-бета-лактамазаларға төзімді, аэробты және анаэробты бактериялардың пенициллинді байланыстыратын ақуыздарына (БСП) жоғары аффинтеттілігі бар. Ең аз бактерицидті қанығу деңгейі (АБҚ), әдетте ең тежегіш қанығу деңгейіндей (АТҚ) болады. деген қарсы әсерін Белгілі бета-лактамды антибиотиктердің ішінде аэробты және анаэробты грамм оң әрі грамтеріс микроорганизмдердің көбінісіне қатысты белсенділігі өте жоғары. Тивомердің in vitro микробтарға қарсы белсенділігінің спектрі төменде келтірілген клиникалық маңызды грам-оң әрі грам-теріс, аэробты және анаэробты бактериялардың көптеген штамдарын қосады:

Грам-оң аэробтар:
Bacillus spp.., Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp.., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (пенициллиназаға-қарсы және оң), Стафилококктар коагулазаға-қарсы, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus xylosus, Staphylococcus warneri, Staphylococcus hominis, Staphylococcus simulans, Staphylococcus intermedius, Staphylococcus sciuri, Staphylococcus lugdunensis, Streptococcus pneumoniae (пенициллинге сезімтал және төзімді), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus mitior, Streptococcus milleri, Streptococcus sanguis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, Стрептококктар G тобын, Стрептококктар F тобын, Rhodococcus equi қоса.

Грам-теріс аэробтар:
Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucells melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter koseri, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter (Pantoea) agglomerans, Enterobacter cloacae, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Escherichia hermannii, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (β-лактамаз оң және ампициллинге төзімді штамдарды қоса), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (β-лактамаз оң, пенициллин және спектиномицинге төзімді штамдарды қоса) Hafnia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Morganella morganii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Proteus penneri, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Burkholderia (Pseudomonas) cepacia, Pseudomonas flourescens, Pseudomonas stutzeri, Pseudomonas Pseudomallei, Pseudomonas acidovorans, Salmonella spp., Salmonella enteritidis/typhi Serratia marcescens, Serratia liquefaciens, Serratia rubidaea, Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica қоса.

Анаэробты бактериялар:
Actinomyces odontolyticus, Actinomyces meyeri, Bacteroides-Prevotella-Porphyromonas spp., Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides eggerthii, Bacteroides capsillosis, Prevotella buccalis, Prevotella corporis, Bacteroides gracilis, Prevotella melaninogenica, Prevotella intermedia, Prevotella bivia, Prevotella splanchnicus, Prevotella oralis, Prevotella disiens, Prevotella rumenicola, Bacteroides ureolyticus, Prevotella oris, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Bacteroides levii, Porphyromonas asaccharolytica, Bifidobacterium spp., Bilophila wadsworthia, Clostridium perfringens, Clostridium bifermentans, Clostridium ramosum, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium innocuum, Clostridium subterminale, Clostridium tertium, Eubacterium lentum, Eubacterium aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium varium, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus saccharolyticus, Peptostreptococcus asaccharolyticus, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus prevotii, Propionibacterium acnes, Propionibacterium avidum, Propionibacterium granulosum.

Stenotrophomonas maltophilia, Enterococcus faecium және метициллин-төзімді стафилококктар препаратқа төзімді болып табылды.

Упаковка и форма выпуска

Тивомер 500 мг: Флакон из прозрачного стекла с цветной съемной пломбой в картонной коробке вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках.

Тивомер 1г: Флакон из прозрачного стекла с цветной съемной пломбой в картонной коробке вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках.
500 мг Тивомер: алынатын түрлі-түсті пломбасы бар мөлдір шыныдан жасалған құты мемлекеттік және орыс тілдерінде қолдану жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапта.

1 мг Тивомер: алынатын түрлі-түсті пломбасы бар мөлдір шыныдан жасалған құты мемлекеттік және орыс тілдерінде қолдану жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапта.